زندگی پس از مرگ

بعد از مرگ چه اتفاقی می‌افتد؟

سوالی که همه ما حداقل یک بار در زندگی خود با آن مواجه شده‌ایم. این سوال باعث می‌شود برخی ذهن خود را سخت مشغول آن کنیم، برخی دیگر آن چه والدین ما می‌گویند را می‌پذیریم، برخی به کتاب‌های دینی استناد می‌کنیم و آن را مبنا قرار می‌دهیم و برخی هم ترجیح می‌دهیم به آن فکر نکنیم. به نظر می‌رسد ساده‌ترین پاسخ برای سوال این باشد؛ اگر خوب باشیم به بهشت می‌رویم و اگر بد باشیم به جهنم می‌رویم. برای انسان‌هایی که چند قرن پیش زندگی می‌کرده‌اند و شناخت کمتری نسبت به جهان پیرامون خود داشته‌اند پاسخ صریح و قانع کننده‌ای به نظر می‌رسد و مستقیم انسان را به نتیجه نهایی می‌رساند؛ پاسخی که آن‌ها را تشویق به انجام کارهای خوب و پرهیز از انجام کارهای بد می‌کند. ولی برای انسان‌هایی که در زمان حاضر زندگی می‌کنند و اشراف بیشتری به شناخت جهان پیدا کرده‌اند جای تامل و اندیشیدن بیشتری دارد. شاید توضیح زندگی پس از مرگ ساده نباشد و مفهوم پیچیده‌ای باشد که بخش بزرگی از آن قابل هضم برای منطق و هوش انسانی نیست. برای مثال قانون پایستگی انرژی به ما می‌گوید انرژی هرگز از بین نمی‌رود؛ و قانون E=mc2 انیشتین ثابت می‌کند هر چیزی از انرژی ساخته شده است؛ و در نظریه ریسمان تمام ذرات از جایی به ریسمان‌های یک بعدی تبدیل می‌شوند که هر کدام ارتعاش خاص خود را دارند و نشان می‌دهند کائنات در واقع ریسمان‌های در حال ارتعاش هستند و یا در جایی انیشتن می‌گوید “تفاوت قائل شدن بین گذشته، حال و آینده، صرفا نشان‌دهنده تداوم یافتن یک توهم و اصرار لجوجانه ما بر آن است.” به این معنی که زمان اصلا وجود ندارد و وقتی زمان را حذف کنیم دنیای کاملا متفاوتی خواهیم داشت. این‌ها ثابت می‌کنند هیچ چیز از بین رفتنی نیست و هر چیزی می‌تواند به شکل دیگری تبدیل شود و ذات آفرینش با ظاهر قابل درک آن برای انسان تفاوت زیادی می‌تواند داشته باشد که هرگز برای انسان قابل فهم توضیح نخواهد بود.